Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2012/30996 K.2013/4915

Tehdit suçundan sanık ...'nun, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106/1, 29, 62, 50/1-a ve 52/2 maddeleri gereğince 1.000,00 Türk Lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına, cezasının aynı Kanunun 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair, MANAVGAT 2. SULH CEZA MAHKEMESİ'NİN 07/02/2012 tarihli ve 2011/764 esas, 2012/75 sayılı kararının, Adalet Bakanlığınca yasa yararına bozulmasının istenmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04/09/2012 gün ve 226667 sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi:

Tebliğnamede "Dosya kapsamına göre;

1-Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 22/03/2007 tarihli ve 2006/10559 esas, 2007/4396 sayılı ilâmında da belirtildiği gibi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106 ve 108. maddeleri birlikte değerlendirildiğinde, sadece özgürlüğü bağlayıcı cezaların mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesinin mümkün olduğu gözetilmeden, sanık hakkında hükmolunan adlî para cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesinde,

2-Sanık hakkında, tehdit suçundan dolayı verilen 6 ay hapis cezasından 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesi gereğince 3/4 oranında indirim yapıldığında 1 ay 15 gün hapis, aynı Kanun'un 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapıldığında 1 ay 7 gün hapis cezasına, hapis cezasının da günlüğü 20.00 Türk lirasından çevrilerek 740,00 Türk lirası adlî para cezasına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde 1.000,00 Türk lirası adlî para cezasına hükmedilmesinde, isabet görülmemiştir." denilmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

I-Olay:

Sanık ... hakkında, tehdit suçundan açılan kamu davasında, Manavgat 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 07/02/2012 tarihli kararı ile, hapis cezasından çevrilen 1.000,00 TL. adli para cezası ile cezalandırılmasına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiği, yoklukta verilen kararın tebliğ edilerek, temyiz edilmeksizin kesinleşmesi üzerine, infaz aşamasında sonuç cezanın hatalı belirlenmesi ve tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı gerekçesiyle, Kanun yararına bozma talebinde bulunulduğu anlaşılmıştır.

II-Kanun Yararına Bozma İstemine İlişkin Uyuşmazlığın Kapsamı:

Kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırım olarak belirlenen adli para cezasında, tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı ve sonuç cezanın hatalı uygulama sonucu fazla belirlenmesine ilişkindir.

III-Hukuksal Değerlendirme:

5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin 6. fıkrasında "Tekerrür halinde hükmolunan ceza, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilir. Ayrıca, mükerrir hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanır." 7. fıkrasında "Mahkûmiyet kararında, hükümlü hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanacağı belirtilir." 8. fıkrasında "Mükerrirlerin mahkûm olduğu cezanın infazı ile denetimli serbestlik tedbirinin uygulanması, kanunda gösterilen şekilde yapılır." hükümleri yer almakta, aynı Kanunun 50. maddesinin 5. fıkrasında ise "Uygulamada asıl mahkumiyet, bu madde hükümlerine göre çevrilen para cezası veya tedbirdir." hükümlerine yer verilmektedir.

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108. maddesinde düzenlenen mükerrirlere özgü infaz rejiminin, yalnızca hapis cezalarına ilişkin olduğu ve aynı Kanunun adli para cezalarının infaz yöntemini gösteren 106. maddesinde de mükerrirlikle ilgili bir düzenlemeye yer verilmediği görülmektedir.

Belirtilen yasal hükümler birlikte değerlendirildiğinde, mahkemece hükmolunan cezanın türü itibariyle sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejimi ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilemeyeceği anlaşılmaktadır. Ayrıca temel cezanın 6 ay olarak belirlenmesinden sonra, TCK'nın 29. maddesi uyarınca 3/4 oranında tahrik indirimi yapılırken 1 ay 15 gün yerine, 2 ay hapis cezası verilmesi ve bu nedenle takip eden işlemlerinde hatalı uygulanarak, sonuç para cezası miktarının fazla belirlenmesi hukuka uygun bulunmamıştır.