Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2012/31766 K.2014/12802

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyizinin sanıklar O.. M.. ve R.. U.. hakkında tehdit suçlarından kurulan hükümlere yönelik olduğu belirlenerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-Şikayetçi Rifat'ın aşamalarda, sanık Onur'un kendisine hakaret ettiğine dair beyanda bulunmaması, tanık İbrahim'in savcılık ifadesinde şikayetçi ve sanığın karşılıklı küfürleştiklerini belirtmesi, diğer tanıkların beyanlarında ise hakarete dair anlatımların bulunmaması karşısında, hakaret suçu açısından beyanlar arasındaki çelişkinin giderilmesi, giderilemediği takdirde yöntemince irdelenerek hangi anlatımın hangi nedenle üstün tutulduğunun kararda gösterilmesi, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile hüküm kurulması,

2-Sanık O.. M..'ın şikayetçi sanık R.. U..'a yönelik “sıcak çayı Rifat'ın üzerine dökmek, darp etmek ve belinden çıkardığı bıçağı Rifat'a doğru rastgele sallamak” biçiminde kabul edilen eylemlerinin bir bütün halinde yaralama suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yaralama ve tehdit eylemlerinden dolayı ayrı ayrı mahkumiyetine karar verilmesi,

3-Sanık R.. U..'ın “çakı bıçağını açmaya çalışma” şeklinde kabul edilen eylemini, sanık Onur ve temyize gelmeyen sanık Utku tarafından darp edilmesi ve kendisine sanık Onur tarafından bıçak sallanması eylemlerine karşılık saldırıyı def amacıyla ve orda gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, sanık R.M. hakkında TCK'nın 25/1. maddesinde öngörülen meşru mudafa hükümlerinin uygulanma şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği tartışılmadan, yetersiz gerekçeyle düşme kararı verilmesi,

4-Kabule göre de,

Sanık O.. M.. hakkında TCK'nın 53/1-(c) maddesinde yer alan hak yoksunluğunun kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,