KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2012/32359 E., 2014/21676 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Haziran 2014
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Tehdit, hakaret
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
273 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Tanıklar ... ve ...'ın kovuşturma aşamasındaki beyanlarında, sanığın katılana “ben sana göstereceğim” dediğini duymadıklarını belirtmeleri, tanık ...'ın ise kovuşturma aşamasındaki beyanında, sanığın katılana “ben sana göstereceğim” dediğini duyduğunu ifade etmesi karşısında, tanık beyanları arasındaki çelişkilerin giderilmesi, giderilemediği takdirde hangi anlatıma hangi sebeple üstünlük tanındığı açıklanıp tartışılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik kovuşturma ve yetersiz gerekçeyle tehdit suçundan mahkûmiyet hükmü kurulması,
2-Tehdit suçundan kurulan hükümde, TCK'nın 62. maddesinin uygulaması sırasında hesap hatası yapılarak 1 ay 20 gün yerine 1 ay 10 gün hapis cezası hükmolunması,
3-Kısa süreli hapis cezaları ertelenen sanık hakkında, TCK'nın 53/4. maddesi uyarınca aynı maddenin birinci fıkrasındaki hak yoksunluklarına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,
4-Tehdit ve hakaret suçlarının seçenekli ceza içermesi karşısında, hangi hukuksal gerekçelerle hapis cezasının tercih edildiğinin Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde hükmün gerekçesinde gösterilmemesi,
5- Tehdit ve hakaret suçlarından dolayı somut (maddi) bir zararın oluşmaması ve mağdurun uğradığı manevi zararın da hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasına engel teşkil etmemesi karşısında, “zararın giderilmediği” biçimindeki kanuni olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2012/32359, K. 2014/21676, 12 Haziran 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama