Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2012/33712 K.2013/31300

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın soruşturma aşamasında verdiği ifadesinde psikiyatri hastası olduğunu ve tedavi gördüğünü ileri sürmesi karşısında, TCK'nın 32. ve 57. maddeleri uyarınca suç tarihinde işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamadığı veya bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalıp azalmadığı konusunda usulünce sağlık kurulu raporu alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Kabule göre de;

a)Sanığa, CMK’nın 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınmadan, TCK’nın 43/2. maddesi uygulanarak cezasının artırılması,

b)Hakaret suçunda TCK’nın 125/3-a. maddesine göre temel cezanın 1 yıl hapis olduğu, artırım ve indirimlerin bu temel cezadan başlanarak yapılması gerektiği gözetilmeden, anılan maddenin 1. fıkrası uyarınca temel ceza belirlenip, aleniyet artırımı bu ceza üzerinden yapıldıktan sonra cezanın 1 yıla yükseltilmesi ve bunu takiben zincirleme suç hükmünün uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

c)Sanık hakkında CMK’nın 231/5. maddesindeki koşullar değerlendirilmeden, “takdiren” biçimindeki yetersiz gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,