Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2012/33870 K.2014/20456

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın tehdit eylemini, katılan Hamdi ile mağdur Ebubekir’e karşı tek fiil ile gerçekleştirdiğinin kabul edilmesi karşısında, belirlenecek tek temel cezanın TCK'nın 43/2. maddesi uyarınca artırılması gerektiği gözetilmeden, katılan sayısınca hüküm kurularak fazla ceza tayini,

2- Hakaret suçunun, haksız bir fiile tepki olarak işlendiğinin kabul edilmesi karşısında, TCK'nın özel nitelikteki 129/1. maddesi yerine genel tahrik kurumunu düzenleyen aynı Kanunun 29. maddesinin uygulanması,

3- 5275 sayılı Kanunun 108/2. maddesi uyarınca en ağır cezayı içeren mahkumiyetin tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, Sapanca Sulh Ceza Mahkemesinin 10.06.2009 tarih ve 2009/62 E- 2009/96 K sayılı ilamı nedeniyle mükerrir olan sanık hakkında, TCK’nın 58. maddesi uygulanırken, kesin nitelikteki adli para cezasından ibaret aynı Mahkemenin 2006/240 E. 2007/43 sayılı ilamının da tekerrüre esas alınması,

4- TCK’nın 53/1-(c) maddesinde yer alan hak yoksunluğunun, sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ve 53/1. maddesinin a,b,d,e bentlerindeki hak yoksunlukları bakımından mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,