Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2012/3552 K.2012/8692

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-TCY.nın 184/4.maddesin in "Üçüncü fıkra hariç, bu madde hükümleri ancak belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerlerde uygulanır" hükmü uyarınca 3. fıkra hariç mücavir alanın maddenin kapsamı dışında tutulması ve soruşturma aşamasında alman İnşaat Teknikeri ... imzalı raporda söz konusu yerin belediye mücavir alanı içerisinde yer aldığının belirtilmesi karşısında.

Belediye Başkanlığının cevabi yazısında geçen "belediye sınırı" tabirinin TCK.nın 184. maddesi yönünden yasal bir terim olmadığı gözetilerek Belediye Başkanlığına yazılacak yazı ile söz konusu yerin belediye sınırları mücavir alan içinde kalıp kalmadığının, kuşkuya yer bırakmayacak biçimde saptanması, mücavir alan içinde bulunduğunun anlaşılması halinde özel imar rejimine tabi yerlerden olup olmadığının belirlenmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Kabule göre de;

a) 5237 sayılı TCY.nın 184. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen ruhsatsız ya da ruhsata aykırı bina yapılması suçunda, inşaata fiilen başlanılmasıyla suçun tamamlanmış olacağı, sanığın ruhsatsız olarak yaptığı birinci normal katın temelinin atılıp tavan seviyesine kadar duvarlarını ördüğü esnada tutanak düzenlenmiş olması karşısında; teşebbüse ilişkin hükmün uygulanamayacağının gözetilmemesi,

b)Sanığa yüklenen imar kirliliğine neden olma suçunun kişilere ve kamu idaresine karşı doğrudan bir zarara yol açtığının kanıtlanmamış bulunması ve ruhsatsız yapının eski hale getirilmesinin ise ancak TCY'nın 184/5. maddesinde öngörülen etkin pişmanlık hükmünün uygulanması bakımından gözetilebilecek olması karşısında, sanık hakkında CYY'nın 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması hususunun uygulanma koşullarının bu doğrultuda değerlendirilmesi gerekirken, yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle CYY'nın 231. maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi,