Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2012/3995 K.2012/6178

Hakaret ve tehdit suçlarından sanıklar ... ve ...'nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125/1, 62/1, 106/2-c maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün ve 1 yıl 8 ay hapis hapis cezası ile ayrı ayrı cezalandırılmalarına, 58/6 maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair Tarsus 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.01.2011 tarihli ve 2009/458 esas, 2011/47 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 28.10.2011 gün ve 2011/13692/55868 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19.01.2011 gün ve 2011/375655 sayılı istem yazısıyla dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen istem yazısında;

Dosya kapsamına göre, sanıkların sabıka kaydında yer alan Adana 4. Sulh Ceza Mahkemesinin 13.09.2007 tarihli ve 2005/1671 esas, 2007/659 sayılı kararına konu 600,00 YTL adli para cezasının, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu 305/1-son. maddesi uyarınca kesin olması karşısında, sanıklar hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309 maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

5320 sayılı Ceza Yargılaması Yasasının Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Yasanın 8. maddesin 1. fıkrasında "Bölge adliye mahkemelerinin, 26.9.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2. maddesi uyarınca Resmi Gazetede ilan edilecek göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 322. maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları hariç olmak üzere,

305 ila 326. maddeleri uygulanır." 5219 sayılı Yasa ile değişik 1412 sayılı C.Y.Y.'nın 305/2 maddesinde "İki milyar liraya kadar (iki milyar dahil) para cezalarına dair olan hükümler,temyiz olunamaz." Aynı yasa maddesinin son fıkrasında ise "Bu suretle verilen hükümler tekerrüre esas olmaz. Ancak haklarında 343. madde hükümleri dairesinde Yargıtay'a başvurulabilir." hükümleri yer almaktadır.

YCGK'nun 5.5.2009 tarih ve 2009/2-115 sayılı kararında da, "5237 sayılı TCY'nın 50. maddesinde, 647 sayılı Yasanın 4. maddesindeki düzenlemeye benzer şekilde "Uygulamada asıl mahkûmiyet, bu madde hükümlerine göre çevrilen adli para cezası veya tedbirdir" hükmüne yer verilmesine karşın, "Bu hükmün uygulanması, kanun yollarına başvurmada engel teşkil etmez" hükmüne yer verilmemesi nedeniyle, gerek 5237 sayılı Yasanın 50. maddesi uyarınca kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezaya seçenek olarak hükmedilen, gerekse 52. madde uyarınca doğrudan hükmedilen 2 milyar lirayı (2.000 TL'yi) aşmayan adli para cezalarına ilişkin hükümler kesin niteliktedir" denilerek 5237 sayılı TCY döneminde, hangi hükümlerin kesin nitelikte olduğu açıklığa kavuşturulmuştur.

İncelenen dosyada, mahkemece 5237 sayılı T.C.Y.'nın 58. maddesi uygulamasına esas alınan önceki hükümlülüklerin, sanıklara Adana 4. Sulh Ceza Mahkemesinin 13.09.2007 tarihli ve 2005/1671 esas, 2007/659 sayılı kararıyla verilen 600,00 YTL adli para cezasına ilişkin olduğu görülmektedir. Söz konusu mahkumiyetin, (2.000) lirayı aşmayan para cezasına ilişkin olması nedeniyle tekerrür uygulamasına dayanak oluşturmayacağı açıktır.

Açıklanan nedenlerle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının düzenlediği istem yazısındaki düşünce yerinde görüldüğünden, hakaret ve tehdit suçlarından sanıklar ... ve ... hakkında, Tarsus 4. Sulh Ceza Mahkemesi'nce verilen 31/01/2011 tarih ve 2009/458 esas - 2011/47 sayılı kararın, 5271 sayılı CYY.nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, karardaki hukuka aykırılığın, aynı yasa maddesinin 4/d fıkrası uyarınca Yargıtay tarafından giderilmesi gerektiğinden.