Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2012/4637 K.2012/13313

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Kamu görevlilerine hakaret etme eyleminin, 5237 sayılı TCK'nun 265/1 maddesinde düzenlenen görevi yaptırmamak için direnme suçunun unsuru olmadığı, ayrı bir suç oluşturduğu gözetilmeden hakaret suçundan ayrıca hüküm kurulması yerine direnme suçunun unsuru kabul edilerek ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1) 5237 sayılı TCK'nun 265/1 maddesinde düzenlenen görevi yaptırmamak için direnme eyleminin, kamu görevlisine karşı görevini yapmasını engellemek amacıyla cebir veya tehdit kullanmakla oluşacağı, CMK'nun 225/1 maddesindeki "Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir" şeklindeki düzenlemeye göre, sanığın yargı mercii önündeki eylemini sınırlandırarak güvence fonksiyonu teşkil eden iddianamede, görevli polis memurlarına hakaret ederek davet edildiği ekip aracına vurduğu şeklindeki anlatım da dikkate alınarak,

direnme suçunun maddi unsurunu oluşturan cebir öğesinin ne şekilde gerçekleştiği Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde açıklanmadan " karakola davet edildiğinde ekip otosuna vurarak direndiği" şeklindeki kabul ile Anayasanın 141, CMK'nun 34, 232 maddelerine aykırı şekilde hükmün gerekçesiz bırakılması,