KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2012/4982 E., 2012/7150 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 27 Mart 2012
Karar Metni
321 kelime·2 dk okuma
Görevi yaptırmamak için direnme suçundan sanık ...'ın 5237 sayılı TCK.nun 265/1, 265/4, 43/1-2, 62. maddeleri gereği 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezasının ertelenmesine ilişkin Çumra Asliye Ceza Mahkemesinin 15.06.2011 tarihli ve 2009/66 Esas, 2011/211 sayılı kararının Adalet Bakanlığınca 28.12.2011 gün ve 66671 sayılı yazı ile yasa yararına bozulmasının istenmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06.02.2012 gün ve 14237 sayılı istem yazısıyla dava dosyası Daireye gönderilmekle incelendi:
İstem yazısında "Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan dolayı TCK.nun 265/1. maddesi gereğince verilen 8 ay hapis cezasından anılan Kanunun 265/4. maddesi uyarınca yarı oranında artırım yapıldığında 12 ay hapis, aynı Kanunun 43/2-1.maddesi uyarınca 1/4 oranında artırım yapıldığında 15 ay hapis ve adı geçen Kanunun 62/1. maddesine göre 1/6 oranında indirim yapıldığında sonuç cezanın 12 ay 15 gün hapis cezası olması gerekirken, yazılı şekilde fazla ceza tayininde isabet görülmemiştir" denilmektedir.
Gereği görüşüldü;
TCK.nun 61/6. fıkrasında "Hapis cezasının süresi gün, ay ve yıl hesabıyla belirlenir. Bir gün, yirmidört saat; bir ay, otuz gündür. Yıl, resmî takvime göre hesap edilir. Hapis cezası için bir günün, adlî para cezası için bir Türk Lirasının artakalanı hesaba katılmaz ve bu cezalar infaz edilmez." hükmü öngörülmektedir.
İncelenen dosyada. Mahkemece TCK.nun 265/1 ve 265/4 maddeleri uyarınca verilen hapis cezasının 43/l-2. maddesi uyarınca dörtte bir oranında artırılması sırasında yanılgı sonucu fazla hapis cezasına hükmedildiği anlaşıldığından, CMK.nun 309/4-d maddesi uyarınca Çumra Asliye Ceza Mahkemesinin 15.06.2011 tarihli ve 2009/66 Esas, 2011/211 sayılı kararının kanun yararına BOZULMASINA, bozma nedeninin, sanık hakkında daha az cezaya hükmedilmesini gerektirmesi dolayısıyla;
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2012/4982, K. 2012/7150, 27 Mart 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama