KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2012/5221 E., 2012/27898 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 28 Kasım 2012
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- İmar kirliliğine neden olma
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
300 kelime·2 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanık hakkında hükmolunan hapis cezası TCK'nın 50. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilirken sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlık ve suçun işlenmesindeki özellikler değerlendirilip TCK'nın 52/2. maddesi gereğince bir gün karşılığı adli para cezasının miktarı kişinin ekonomik ve diğer şahsî hâlleri göz önünde bulundurularak takdir edilmesi gerekirken "hapis cezasının miktarı, suç nedeniyle oluşturulan menfaatin değeri, paranın satın alma gücü" şeklindeki yasal olmayan gerekçelerle bir gün karşılığı adli para cezasının miktarının 40 TL olarak belirlenmesi,
2-Kabule göre de;
5271 sayılı CMK'nın 231/6-c bendinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının koşullarından biri de mağdur ya da kamuya verilen maddi, ölçülebilir somut zararın sanık tarafından giderilmesidir.
5237 sayılı TCK'nın 184. maddesinin beşinci fıkrasına göre failin, ruhsatsız ya da ruhsata aykırı olarak yaptığı veya yaptırdığı binayı imar planına ve ruhsatına uygun hale getirmesi halinde açılmış olan kamu davası düşecek olup, hükmolunan ceza bütün sonuçlarıyla ortadan kalkacağından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi mümkün olmayacaktır.
TCK'nın 184. maddesinde tanımlanan suçun işlenmesi ile kamuya doğrudan maddi bir zarar verilmiş olmadığından, CMK'nın 231. maddesinin uygulama olanağı 6. fıkrada gösterilen objektif ve subjektif şartlar gözetilerek değerlendirilmelidir.
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2012/5221, K. 2012/27898, 28 Kasım 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama