Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2012/5614 K.2013/22933

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın, TCK'nın 106/1 maddesinin 2. cümlesinde yer alan sair tehdit suçunu işlediği kabul edilmesine karşın, TCK'nın 3/1. maddesinde açıklanan "suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur" şeklindeki "orantılılık" ilkesine uyulmadan ve teşdit uygulandığı belirtilmeksizin, temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi,

2-5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin 2. fıkrası ile CMK’nın 231/14 madde ve fıkrasındaki, suçun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olması koşulunun kaldırılması, CMK'nın 231/6-c maddesinde belirtilen zarar kavramının, somut (maddi) zarara ilişkin olup manevi nitelikteki zararı kapsamaması ve incelenen dosyada, sanığa yükletilen suçun kişilere karşı doğrudan bir zarara yol açtığının kanıtlanmamış bulunması karşısında, ''sanıklar arasında uzlaşma sağlanmadığından, birbirlerinin zararını gidermediklerinden ve şikayetçi olduklarından'' biçimindeki kanuni olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmaması,

3-İddianamede sanık hakkında talep edilen TCK'nın 43. maddesinin, uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,