Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2012/7101 K.2013/2931

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede: Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan ... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 06.02.2013 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Sanığın, mahkeme kararı üzerine, mahkemenin heyet halinde tespite gittiği olay yerinde, tespit işlemleri yapmaya başlandığı sırada, kamu görevlisi olmasına ve mahkemenin bu konuda tespit yapmaya yetkili olduğunu bilmesine ve davada taraf olmamasına karşın, mahkemenin tespit işlemlerini yapmasına engel oluşturan ve belli bir süre tespit işlemlerinin yapılmasına bizzat ve maiyeti altında çalışanlara emir vererek gerekli bilgilerin alınmasına ve bilirkişi raporu oluşturulmasına engel olucu davranışlarda bulunduğu iddianamedeki anlatım ve dosya içerisinde bulunan delillerle sabittir.

Sanığın konumu itibariyle, mahkemenin keşif veya tespit işlemleri sırasında yetkili olduğunu bildiği ve bilmesi gerektiği gibi, bu tür davranışların duruşma ve keşfin disiplinini bozucu ve bu nedenle hakkında tedbire başvurulmasını gerektiren davranışlarda bulunduğu konusunda kuşku bulunmamaktadır. Anayasal (m.36) hak arama özgürlüğünü kullanarak mahkemeden tespit isteyen mağdur taraf, tespitin yaptırılmaması ve geciktirilmesinden zarar gördüğünü ileri sürmektedir.

Diğer yandan, tesbitin geciktirilmesiyle delillerin karartıldığı yönündeki iddialar da gözetildiğinde, davanın tarafı olmayıp kamu görevlisi olan sanığın, mahkeme heyetinin ikazlarına rağmen tutumunu sürdürmesi ve bir müddet sonra davranışlarına son vermesi karşısında, eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 265'nci maddesinde yer alan "görevi yaptırmamak için direnme" suçu değil.

TCK'nın 257/1'nci maddesinde yer alan "görevi kötüye kullanma suçu" kapsamında değerlendirilmesi gerektiğinden, yüksek çoğunluğun onama düşüncesine iştirak edilmemiştir.