Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2012/7565 K.2013/25104

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A-Hakaret suçundan kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık ...’ın tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

B-6136 sayılı Kanuna muhalefet ve kötü muamele suçlarından kurulan hükümlerin temyizine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-TCK'nın 232/1. maddesinde düzenlenen aile bireylerine kötü davranma suçu; yaralama, tehdit, sövme gibi Kanunun başka maddelerinde açıkça düzenlenmiş suçlar dışında kalan, çıplak gezdirme, aç bırakma, sürekli alay etme, korkutma gibi merhamet ve şefkatle bağdaşmayan eylemleri kapsar.

Somut olayda, sanığın aynı evde yaşadığı ve boşandığı eşi olan mağdure ... ile çocukları ... ve ...’a elindeki bıçakla söylediği “sizi öldüreceğim” sözlerinin TCK'nın 106/2-a. maddesinde düzenlenen tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yetersiz gerekçeyle kötü muamele suçundan hüküm kurulması,

2-Sanığın adli sicil kaydındaki hükümlülüklerinin silinme koşullarının oluştuğunun anlaşılması karşısında, TCK’nın 51/1-b maddesi gereğince “suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkemede bir kanaat oluşup oluşmadığı” ve CMK’nın 231. maddesi uyarınca da “kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği” hususları değerlendirilmeden, yetersiz ve yerinde olmayan gerekçeyle erteleme ve hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

3-Sanık hakkında 6136 sayılı Kanunun 15. maddesine ait hangi fıkranın uygulandığının gösterilmemesi,