KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2012/8853 E., 2013/28050 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Kasım 2013
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Tehdit, hakaret
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
262 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanığın, cep telefonu ile katılanı aramadığını savunması, katılanın cep telefonu görüşme kayıtlarında, katılan tarafından sanığa ait olduğu bildirilen cep telefonu numarasının bulunmaması, katılanın ev telefonu görüşme kayıtlarının ilgili kurumdan istenmemesi, ayrıca tehdit ve hakaret fiillerinin telefon ile mi yoksa yüze karşı mı yapıldığı hususunda, katılan ile annesi olan tanık ...'in beyanları arasında çelişki bulunması karşısında, katılanın ev telefonu görüşme kayıtları getirtilmeden, katılan ile adı geçen tanığın beyanları arasındaki çelişki usulünce giderilmeden, giderilemiyorsa hangi beyanlara neden üstünlük tanındığı, telefon kayıtları da göz önünde bulundurularak gösterilmeden, eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile hüküm kurulması,
2-Kabule göre de;
a)Sanığın sabıkasız olduğu, yeniden suç işlemeyeceği kanaatine varılarak cezasının ertelendiği, tehdit ve hakaret suçlarından dolayı somut (maddi) bir zararın oluşmadığı ve manevi zararın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasına engel teşkil etmediği gözetilmeden, “zararın giderilmediği” biçimindeki kanuni olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
b)Sanığın, katılanın kızı ile evlendiği, fakat aynı gün eşini babasının evine geri gönderdiğinin anlaşılması karşısında, olayın çıkış sebebi ve gelişmesi üzerinde durularak, haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmemesi,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2012/8853, K. 2013/28050, 13 Kasım 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama