Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2012/9068 K.2013/25582

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Temyiz dilekçesinin süresi içinde verilmediği anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca Üst Cumhuriyet Savcısının tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2- O Yer Cumhuriyet Savcısının temyizine gelince

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

İddianameden sanık hakkında TCK'nın 106/1-1. cümlesinden kamu davasının açılmış olduğunun anlaşılması karşısında, tebliğnamedeki 2 nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Ancak;

CMK’nın 231. maddesinin 6/c fıkrası uyarınca suçun işlenmesine bağlı kılınan zarar kavramının; ölçülebilir, belirlenebilir maddi zarara ilişkin olup, manevi nitelikte zararı kapsamadığı dikkate alındığında, atılı tehdit suçları açısından katılanların maddi zararının neden ibaret olduğu karar yerinde tartışılmadan, “katılanların zararı karşılanmadığı ve hapis cezası seçenek yaptırıma çevrildiği“ biçimindeki kanuni olmayan ve yetersiz gerekçeyle, sabıkası bulunmayan sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,