Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2012/9684 K.2013/30444

Yerel Mahkemece verilen hükümlerin temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Tehdit fiili, kişinin ruh dinginliğini bozan, iç huzurunu, bilinç ve irade özgürlüğünü ihlal eden bir olgudur. Fiilin mağdur üzerinde ciddi bir korku yaratabilmesi açısından sonuç almaya objektif olarak elverişli, yeterli ve uygun olması gerekir. Ayrıca tehdidin somut olayda muhatap üzerinde etkili olması şart değildir. Bu nedenle mağdurun korkup korkmadığının araştırılması gerekmez.

Tehdit suçunun manevi öğesi genel kasttan ibaret olup suçun yasal tanımındaki unsurlarının bilerek ve istenerek işlenmesini ifade eder. Olayda tasarlamanın varlığı aranmadığı gibi, saikin de önemi yoktur.

Kavga ve tartışma sırasında haksız bir fiilin kendisinde husule getirdiği şiddetli öfke ve elemin (gazabın) failin iradesini etkileyen bir etken olarak kusur yeteneğinde meydana getirdiği azalma nedeniyle koşulları varsa ancak yasal indirim nedeni olarak kabul edilebilmesi olanaklı ise de, önceden ilke boyutunda kastı kaldıran ve suçun oluşumunu engelleyen bir husus olarak kabulü mümkün değildir.

Bu açıklamalar doğrultusunda, sanık ...’nun, mağdur ...’u “burayı ateş çemberine çeviririm” diyerek bıçakla kovalaması nedeniyle silahla tehdit suçundan ve katılan ...’ı da “burayı kan gölüne çeviririm” biçimindeki sözlerle tehdit ettiğinden bahisle açılan kamu davasında, sanığın atılı eylemleri iddianamede anlatıldığı biçimde işleyip işlemediği ve sanığın ...’u yaralama kastı ile mi yoksa tehdit kastı ile mi kovaladığı tespit edilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, sanığın “ben devletim, burayı yakarım,

bitiririm” sözleri ile her iki mağduru tehdit ettiği kabul edilerek ve söylenen sözlerin kavga sırasında fevren söylenmiş sözler olup, muhatap üzerinde endişe ve korku yaratmadığı, taammüt unsurunun oluşmadığı şeklindeki yerinde olmayan gerekçeyle beraat kararı verilmesi,