Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2013/112 K.2014/17835

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın, katılan M.. Ç.. ile tartıştıktan sonra, eve gidip balkondan katılanlara tüfek doğrultup, havaya doğru bir el ateş etmesi ve katılan M.. Ç..'a hitaben de ölümle tehditte bulunduktan sonra, katılanların arkalarından ateş etmekten ibaret eyleminin, TCK'nın 44. maddesi delaleti ile 106/2-a, 43/2. maddelerine uyan silahla tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden, ayrıca TCK'nın 170/1-c maddesindeki genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan da mahkumiyet kararı verilmesi,

2-Sanığın aşamalarda katılanların olay yerinden gitmelerini istemesi üzerine katılan M.. Ç..'ın öncelikle kendisine küfür ettiği şeklindeki savunması ve katılan M.. Ç..'ın temyiz aşamasında gönderdiği şikayetten vazgeçme dilekçesinde ''...sanıkla aramızda önceden husumet olması nedeniyle, kendisine ağır ifadeler kullandım, sanık öfkelendi, sonrasında hakaret ve tehdit olayları gerçekleşmiştir...'' biçimindeki beyanları karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre tehdit suçu yönünden TCK’nın 29, hakaret suçu yönünden ise anılan Kanunun 129. maddelerinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,