Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2013/113 K.2014/12217

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

CMK'nın 231. maddesinin 6/c fıkrasında belirtilen zarar kavramının, ölçülebilir, belirlenebilir maddi (somut) zarara ilişkin olması, manevi zararı kapsamaması, sanığa yükletilen hakaret suçu nedeniyle katılanın maddi bir zarara uğramaması karşısında, CMK'nın 231/6. maddesi uyarınca, “kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak,

yeniden suç işleyip işlemeyeceği” konusunda bir değerlendirme yapılıp sonucuna göre sabıkasız olan sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, “müştekinin kardeşim diye bildiği kişi tarafından ağır ve beklenmeyecek derecede sözlerle hakarete uğramasının yol açtığı zararın telafi edilemeyeceği ve telafisinin de mümkün olmadığından verilecek cezanın sanık üzerindeki caydırıcılık etkisinin de daha fazla hissedilir olması göz önüne alınarak...” biçimindeki kanuni olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,