Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2013/11519 K.2015/26315

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,başkaca nedenler yerinde görülmemiştir;

Ancak;

1-Sanığın, mağduru, gönderdiği mesajda yer alan “aileden birisine bu hayat fazla, birisi fazla, bunu mahkemeye delil gösterirsin, işte delil” şeklindeki sözlerle tehdit ettiğinin kabul edilmesi karşısında, eyleminin TCK’nın 106/1. maddesinin 1. cümlesinde tanımlanan mağdurun hayatına yönelik bir saldırı gerçekleştirme niteliğinde olduğu gözetilmeden, eylemin aynı maddenin 2. cümlesinde düzenlenen basit tehdit olarak kabul edilerek 106/1. maddesinin 2. cümlesinden hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

a) TCK’nın 61. maddesindeki ölçütler ve aynı Kanunun 3. maddesindeki “fiilin ağırlığı ile orantılı ceza verilmesi ilkesi” çerçevesinde somut olay açıkça irdelenerek, temel cezanın saptanması gerektiği gözetilmeden, dosya içeriğiyle uyumlu olmayan "suçun önem ve değeri, sanığın kastı, güttüğü amaç ve saiki göz önünde bulundurularak" gibi maddedeki bazı ibarelerin tekrarlanması suretiyle, temel cezanın üst sınırdan ve hakkaniyet ölçülerine uyulmayarak fazla tayini,

b-Sanık İ.'ın, katılan M.'in eniştesi olduğu,olay tarihinde öğle vakti sanık İ. ile katılan A.. A..'nun birlikte çay ocağı önünde çay içerken, katılan M.'in sanık İ.'ı gördüğü, arabasından inerek sanık İ.’a ve katılan A. R.'ya saldırdığı, sanık İ.’ı basit tıbbi müdahale ile giderilecek şekilde yaraladığı,bu olayın etkisi ile sanık İhsan’ın aynı gün akşamı birden fazla mesaj çekmek suretiyle katılan M.i tehdit etttiğinin kabul edilmesi karşısında; olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

c-Sanığın, bir suç işleme kararı kapsamında, değişik zamanlarda katılana mesaj göndererek tehdit etmesi karşısında, TCK’nın 43/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,