Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2013/14281 K.2014/32544

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Sanık M.. K.. hakkında hakaret suçundan kurulan hüküm yönünden;

TCK'nın 129/1. maddesi uyarınca hakaretin karşılıklı olarak işlendiğinin kabul edilmesi halinde, doğrudan CMK'nın 223/4. maddesi gereğince “ceza verilmesine yer olmadığına” karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, adli para cezası tayin edildikten sonra “ceza vermekten vazgeçilmesine” karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye uygun olarak, sanık hakkında ceza belirlenmesine ilişkin kısımların karardan çıkarılması ve “ceza vermekten vazgeçilmesine” ibaresinin “CMK'nın 223/4. maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına” şeklinde değiştirilmesi biçiminde DÜZELTİLMESİNE ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükmün bu bağlamda ONANMASINA,

2- Sanık F.. İ.. hakkında yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Müştekinin aşamalardaki, sanığın kendisini boynuna vurmak suretiyle yaraladığına ilişkin beyanları ve olayın hemen sonrasında alınan 24.05.2011 tarihli adli rapor içeriğinde “boyun orta hatta ve boynun sol tarafında belirgin eritem” bulunduğunun tespiti karşısında, tüm kanıtlar birlikte ve yöntemince tartışılıp değerlendirilmeden ve müştekinin anlatımı ile adli rapor içeriğine hangi nedenle itibar edilmediği açıklanmadan, yetersiz gerekçeyle beraat kararı verilmesi,