KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2013/14775 E., 2015/28734 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Mayıs 2015
- Tebliğname No
- 4 - 2011/178779
- Mahkemesi
- Rize(Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 16/12/2010
- Numarası
- 2010/910 (E) ve 2010/1073 (K
- Suç
- Tehdit
Karar Metni
257 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göredosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Rize 1.Sulh Ceza Mahkemesinin 2009/69 Esas, 2010/134 K.sayılı ilamında, CMK'nın 231/5-6 maddeleri uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş olup kararın 07/04/2010 tarihinde, bu dosyaya esas suç tarihinden sonra kesinleşmiş olması karşısında; TCK'nın 50 ve 51. maddeleri açısından bu hususun olumsuz değerlendirilemeyeceğinin gözetilmemesi,
2-Kabule göre de;
a-Daha önce hapis cezasına mahkûmiyeti bulunmayan sanık hakkında hükmolunan 25 gün hapis cezasının, TCK’nın 50/3. maddesi uyarınca, aynı maddenin birinci fıkrasında belirtilen seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi zorunluluğuna uyulmaması,
b-Tekerrüre esas alınan önceki mahkumiyetin, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı olduğu, bu kararın kesinleşmiş mahkumiyet kararı niteliğinde olmaması karşısında, sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,
c-CMK'nın 231/6. maddesi uyarınca, engel mahkumiyeti bulunmayan sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak, yeniden suç işleyip işlemeyeceği konusunda bir değerlendirme yapılıp, sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, “kasıtlı suçtan sabıkasının bulunması, koşulların oluşmadığı” biçimindeki kanuni olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2013/14775, K. 2015/28734, 11 Mayıs 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama