Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2013/1514 K.2014/11744

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.04.2008 tarih ve 2008/22 E, 2008/80 K. sayılı kararında da vurgulandığı üzere, akıl hastalığı nedeniyle kusur yeteneği bulunmadığı saptanan sanığın, yüklenen suçu işlediğine ilişkin kanıtlar gösterilip tartışıldıktan sonra hakkında 5237 sayılı TCK'nın 32/1. ve 57. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, yetersiz gerekçeyle ceza verilmesine yer olmadığına ve güvenlik tedbiri uygulanmasına karar verilmesi,

2-Kabule göre,

a-TCK'nın 57. maddesinin 1. fıkrası uyarınca yüksek güvenlikli bir sağlık kurumunda koruma ve tedavi altına alınmasına karar verilen sanık hakkında ayın maddenin 2. fıkrası gereğince "toplum açısından tehlikeliliğinin ortadan kalktığının veya önemli ölçüde azaldığının belirtilmesi üzerine mahkeme veya hakim kararıyla serbest bırakılabileceği hususunun kararda gösterilmemesi,

b-CMK'nın 325/1. maddesi uyarınca yargılama giderinin sanıktan tahsili yerine “kamu üzerinde bırakılmasına” karar verilmesi,