KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2013/15159 E., 2014/28704 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Ekim 2014
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Hakkı olmayan yere tecavüz, imar kirliliğine neden olma
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
323 kelime·2 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:
A-Temyiz dilekçesinin süresi içinde verilmediği anlaşıldığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca, sanık ...'ın tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,
B-Diğer hükümlere yönelik temyizlere gelince;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede;
1-Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden;
Dairemizce benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.02.2014 tarihli, 2013/4-691 Esas ve 2014/91 sayılı kararı karşısında, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Sanığa yükletilen imar kirliliğine neden olma eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu ögelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı
Anlaşıldığından sanık ...’ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,
2-Sanık ...’ya yükletilen imar kirliliğine neden olma ve hakkı olmayan yere tecavüz suçlarından kurulan hükümler ile ilgili olarak ileri sürülen başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanığın, ruhsatsız binayı yaparken müştekinin arsasının bir bölümüne inşaatı taşırmasından ibaret eylemlerinin, TCK'nın 184/1 ve 154/1. maddelerine uyan, imar kirliliğine neden olma ve hakkı olmayan yere tecavüz suçlarını oluşturacağı ancak, TCK'nın 44. maddesi uyarınca en ağır cezayı gerektiren, imar kirliliğine neden olma suçundan dolayı mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçe ve kanuni olmayan hukuki nitelendirme ile her iki suçtan ayrı ayrı mahkumiyet hükmü kurulması,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2013/15159, K. 2014/28704, 14 Ekim 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama