Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2013/16400 K.2015/30676

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Hakaret suçunun aleni bir yer olan cadde üzerinde işlenmesine rağmen, TCK'nın 125/4. maddesinin uygulanmamış ise de, karşı temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Eleştiri dışında cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanık V.. Y..'ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2- Sanık hakkında tehdit ve yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyize gelince,

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Oluş ve dosya kapsamına göre, sanığın, katılana tokat attıktan sonra cebinden çıkardığı bıçağı herhangi bir tehdit sözü söylemeden yaralama kastıyla savurduğu, ancak isabet ettiremediği, bıçağın yere düşmesi üzerine katılanın kaçarak olay yerinden uzaklaşmasıyla eylemin sona erdiği ve bir bütün olarak yaralama suçunu oluşturduğunun anlaşılması karşısında, temel cezanın TCK'nın 3 ve 61. maddeleri uyarınca suç kastının yoğunluğu ve eylemin ağırlığıyla orantılı biçimde alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, uygulama yeri bulunmayan silahlı tehdit suçundan da mahkumiyet kararı verilmesi,