KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2013/17552 E., 2015/31644 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Haziran 2015
- Tebliğname No
- 4 - 2011/208813
- Mahkemesi
- Kırkağaç(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 13/01/2011
- Numarası
- 2010/378 (E) ve 2011/29 (K
- Suçlar
- Tehdit, hakaret
Karar Metni
344 kelime·2 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanık E.. A.. hakkında hükmün 4 numaralı bendinde hakaret suçundan hüküm kurulmasına karşın, suç adı " ölümle tehdit" olarak yazılmış ise de, maddi yanılgıdan kaynaklanan bu yanlışlığın yerinde düzeltilebileceği kabul edilerek yapılan incelemede,
1-Sanık E.. A..'a yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,
2-Sanık H.. D.. hakkında tehdit ve hakaret eylemlerinden verilen beraat kararlarının da usul ve Kanuna uygun olduğu,
Anlaşıldığından, O Yer Cumhuriyet Savcısının ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
3-Sanık E.. A.. hakkında hakaret suçundan kurulan hükümde ise;
TCK'nın 43.maddesinin uygulanması sırasında 3 ay 22 gün hapis yerine 112 gün hapis, aynı Kanunun 62. maddesinin uygulanması sırasında 3 ay 3 gün hapis yerine 93 gün hapis ve bu itibarla sonuç cezanın 3 ay 3 gün hapis yerine 93 gün hapis olarak gösterilmesi,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2013/17552, K. 2015/31644, 18 Haziran 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama