Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2013/17759 K.2015/31587

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın aşamalarda değişiklik göstermeyen savunmalarında karşılıklı olarak hakaret ettiklerini beyan etmesi, bu savunmanın tanık F.. S..'in beyanları ile doğrulanması, taraflar arasında dava ve husumet olduğunun taraf beyanları ile de anlaşılması karşısında, ilk haksız davranışın hangi taraftan kaynaklandığı, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre hakaret suçu yönünden TCK'nın 129, tehdit ve yaralama suçları yönünden ise aynı Kanunun 29. maddelerinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2-Hakaret suçundan cezanın belirlenmesi sırasında TCK’nın 125/4. maddesinin, 43/2. maddesinden sonra uygulanması suretiyle, TCK’nın 61/4-5. maddesine aykırı davranılması,

3-Müşteki N.. A..'un adli muayene ve 22/10/2008 tarihli adli tıp raporlarına göre, müşteki üzerinde herhangi bir patolojik bulguya ve darp cebir izine rastlanmadığının belirtilmiş olması karşısında, tanık beyanları da göz önünde bulundurulduğunda, sanığın müştekiyi yaraladığına ilişkin müştekinin soyut beyanı dışında, sanık savunmasının aksini ispat edecek nitelikte somut bir delil bulunmadığı gözetilmeksizin, sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi,