Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2013/17969 K.2015/35888

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre,karar tarihine göre tüm hükümlerin temyizi kabil olduğu anlaşılmakla dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1-Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanık A.. B..'ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2-Sanıklar hakkında tehdit suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a-Alkollü olan sanıkların, karı-koca olan mağdur ve katılanın evlerinin önüne gelip merdivenlerden çıkarak "... öldürürüz, yaşatmayız..." şeklinde bağırdıkları, sanık Kadir'in elindeki ekmek bıçağının tartışma sırasında yere düştüğü, sanıkların bu şekildeki eylemlerinin TCK'nın 106/2-a-c maddelerinde düzenlenen birden fazla kişi tarafından birlikte silahla tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yerinde olmayan gerekçe ve kanuni olmayan hukuki nitelendirme ile aynı Kanunun 106/1-1. maddesinden hüküm kurulması,

b-Kabule göre de:

aa-Sanıkların tehdit eylemini, mağdur ve katılana karşı tek fiil ile gerçekleştirmeleri karşısında, TCK'nın 43/2. maddesi uyarınca cezanın artırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

bb-Suçta kullanılan adli emanette kayıtlı bıçağın müsaderesine karar verilmemesi,