Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2013/18111 K.2015/35085

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

İddianamede, sanık R.. K..'un mağdur O.. D..'ı telefonla arayıp, “boşanma davası açtığınızda herhangi bir talepte bulunmayın sizleri öldürürüm, sizleri yakarım” sözleriyle tehdit ettiği belirtilerek, TCK'nın 106/1-1. cümlesi gereği cezalandırılması talep edilmesine karşın, Yerel Mahkemece "mağdur Osman'ın sanığın kendisini ölümle tehdit etmediğini, ısrarla beyan etmesi ve bu durumda dava sırf kendi iddiasına dayanması nedeniyle eylemin aynı Kanunun 106/1-2. cümle kapsamında kaldığı" kabul edilmiş ise de, sanığın sair tehdit kabul edilen sözlerinin nelerden ibaret olduğu açıklanmadan ve eylemin tanığı olan Esra Kösekul dinlenmeden, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle şikayetten vazgeçme nedeniyle davanın düşmesine karar verilmesi,