Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2013/18850 K.2015/35261

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre ve TCK'nın 106/1. maddesinin hangi cümlesinin uygulandığı kararda gösterilmemiş ise de, bu eksikliğin mahallinde giderilebileceği anlaşılarak yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

TCK’nın 43. maddesi uyarınca uygulama yapılırken artırım oranının ¼’ten ¾’e kadar olabileceği gözetilmemiş ve eksik cezaya hükmedilmiş ise de, karşı temyiz bulunmadığından bozma yapılamayacağı,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak;

TCK’nın 106/1-1. maddesine göre belirlenen 6 hapis cezasından, aynı Kanunun 43. maddesi uyarınca 1/6 oranında artırım yapılırken hesapta hataya düşülmesi suretiyle sonuç olarak “7 ay” yerine, “9 ay” hapis cezası belirlenerek, sanık hakkında fazla cezaya hükmolunması,