Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2013/19115 K.2014/33984

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanıklar A.. G.. ve C.. S..’a yükletilen konut dokunulmazlığının ihlali eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; böylece olaylara ilişkin sorunlarda gerekçenin yeterli bulunduğu,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Sanıklar A.. G.. ve C.. S..’ın konut dokunulmazlığının ihlali eylemini birlikte gerçekleştirmeleri nedeniyle TCK’ nın 119/1-c maddesi uyarınca cezalarında artırım yapılması gerektiği gözetilmemiş ise de, karşı temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Eleştiri dışında, cezaların yasal bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanıklar A.. G.. ve C.. S..’ ın ileri sürdüğü temyiz iddiaları yerinde görülmemiş olmakla tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2-Sanık M.. G..’nun hakaret ve yaralama eylemlerinden kurulan hükümlere yönelik temyiz isteğine gelince; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a- Mağdur F.. G..’nun, hükümden sonra sunduğu 26.01.2012 havale tarihli dilekçesiyle şikâyetinden vazgeçmesi ve hakaret suçunun takibinin şikâyete bağlı olması karşısında, TCK 73/4. ve CMK 223. maddeleri uyarınca düşme kararı verilmesi hususunun mahkemesince değerlendirilmesi zorunluluğu,

b-Kabule göre; evli olup boşanma davaları devam eden sanık Mustafa ile mağdur Fatma arasında konuttaki ortak eşyaların satılması konusunda yaşanan tartışmada; sanık Mustafa’ nın savunmasına göre mağdur Fatma’ nın evdeki iki adet klimayı, daha önce de bilgisayar ve tırpan motorunu kendisinden habersiz sattığını ve bu hususu mağdura sorduğunda kendisine ‘s.ktir git’ dediğini ve hırkasının mağdur Fatma tarafından mangalda yakıldığını savunması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre yaralama suçu yönünden TCK’nın 29, hakaret suçu yönünden ise anılan Kanunun 129. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,