Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2013/19159 K.2015/35191

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Oluş ve dosya kapsamına göre, katılan İ.. B..'un, hafta sonu işe gelmemek için rapor alan sanığın yanına giderek "seni adam etmeye çalışıyoruz, sen insan mısın" biçiminde sözler söylemesi ile başlayan ve akabinde sanığın işten çıkarılmasına kadar uzayan tartışma sırasında atılı suçların işlediğinin anlaşılması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek, tarafların karşılıklı tahrik oluşturabilecek eylemleri saptanıp, haksız davranışların öncelik sonralık durumu, etki-tepki biçiminde gelişip gelişmedikleri, ağırlık düzey ve derecelerine göre denge bulunup bulunmadığı tespiti ile sonucuna göre tehdit ve yaralama suçları yönünden TCK’nın 29, hakaret suçu yönünden ise anılan Kanunun 129. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanma olanağının tartışılmaması,

2-Sanığın, yaralama eylemini TCK'nın 6/1-f maddesi gereğince silahtan sayılan "taş" ile gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, yaralama suçundan kurulan hükümde, TCK'nın 86/3-e maddesince uyarınca artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Kabule göre de;

Sanık hakkında seçimlik ceza öngören hakaret suçundan hüküm kurulurken hapis cezasının tercih edilmesi karşısında, bu cezanın adli para cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeyerek, TCK'nın 50/2. maddesine aykırı davranılması,