Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2013/19320 K.2014/22510

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A-Sanık hakkında sair tehdit suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,

Anlaşıldığından, Üst Cumhuriyet Savcısının tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,

B-Diğer hükümlere yönelik temyizlere gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Hakaret eylemine ve yükletilen suça yönelik Üst Cumhuriyet Savcısının temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2- Tehdit suçundan verilen mahkumiyet hükmünün temyizinde ise;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Avukat olan katılanın, sanığın babasının borçlu olduğu bir icra dosyasında alacaklı vekili sıfatıyla hacze gittiği, haciz sırasında sanığın "seni ...'ta yaşatmam, büronu başına yıkarım, seni yok edeceğim, sana iş yaptırtmam" diyerek tehditte bulunduğunun kabul edilmesi karşısında, eylemin, TCK'nın 265/2. maddesinde düzenlenen, görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturabileceği, kanıtları değerlendirme ve suçu nitelendirme görevinin asliye ceza mahkemesine ait olduğu gözetilmeden, yargılamaya devamla, bir bütün halinde tek suç teşkil eden eylemin ikiye bölünmesi suretiyle tehdit suçundan hem beraat hükmü kurulması hem de sair tehdit suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi,