Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2013/19640 K.2015/34979

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-Sanığın, apartman görevlisi vasıtasıyla şikayetçilere hitaben sarfettiği “...Eğer daha fazla bilgi alıp hesap sormak isterseniz apartmanın açık otoparkında bu kişiler gelsin silahlı şekilde hesaplaşalım...” şeklindeki sözlerinin, TCK'nın 106/1-1. cümlesi kapsamında kaldığının gözetilmemesi,

2-Sanığa ek savunma hakkı verilmeden, iddianamede gösterilmeyen TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanması suretiyle CMK'nın 226/2. maddesine aykırı davranılması,

3-Sanığa verilen adli para cezasının hesaplanması sırasında uygulanan kanun maddesi gösterilmeyerek CMK’nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

4-Tehdit suçundan dolayı somut (maddi) bir zarar oluşmaması, mağdurun uğradığı manevi zararın da hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasına engel teşkil etmemesi ve sanığın adli sicil kaydına göre sabıkasının bulunmadığının anlaşılması karşısında, mahkemece kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak, sanığın yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunda kanaate ulaşılıp ulaşılamadığı hususlarının tartışılması gerekirken “sanığın açık talebi olmaması nedeniyle” biçimindeki kanuni olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,