Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2013/2073 K.2014/13120

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-Sanığın, yapılan tebligata rağmen kaldırılmayan ve yaya kaldırımı işgal eden sandalyelerin kaldırılması sırasında zabıta görevlisi olan müştekiye “defolun gidin şimdi sizi aldırırım, sizi şerefsiz A. Ç..mı gönderdi şerefsizler” şeklinde sözler sarf etmesi karşısında, zabıta memurlarının kurul halinde çalışmadığı gözetilmeden, TCK'nın 125/5. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

2-08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren ve TCY’nın 7/2 madde ve fıkrası uyarınca sanıklar yararına olan 5728 sayılı Yasanın 562. maddesinin 1. fıkrası ile CYY’nın 231/5 madde ve fıkrasında öngörülen, hükmün açıklanmasının geri bırakılması sınırının iki yıla çıkarılması ve söz konusu 562. maddesinin 2. fıkrası ile de CYY’nın 231/14 madde ve fıkrasındaki, suçun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olması koşulunun kaldırılması karşısında, sabıkasız olan sanık hakkında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının değerlendirilmemesi,