KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2013/2171 E., 2014/24044 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Temmuz 2014
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Yaralama, yasak silah taşıma, hakaret
- Hükümler
- Mahkumiyet, beraat
Karar Metni
261 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
A-Temyiz edilebilirlik şartları yönünden yapılan incelemede;
1-Sanık ... hakkında yaralama suçundan; kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu,
2-Sanık ... hakkında yasak silah taşıma suçundan mağdur ...'ın zarar görmemesi nedeniyle kamu davasına katılmasının mümkün olmadığı ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığı,
Anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca katılan ... vekilinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,
B-Diğer hükümlerin temyizine gelince;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:
1-Sanık ...'ın yaralama ve hakaret ile sanıklar ... ve ...'ın hakaret eylemlerine ve yükletilen suçlara yönelik katılan ... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
2-Sanık ... hakkında yaralama eyleminden kurulan hüküm yönünden, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
a-Katılanın yargılama aşamasında verdiği ifadede, kimin elinde olduğunu görmediği bıçak ile kafasına vurulduğunu belirtmesi ve adli rapor içeriğinde sol frontal bölgede 2 cm kesiden bahsedilmesi karşısında, TCK'nın 86/3-e maddesinin uygulanma olanağının tartışılmaması,
b-Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanığa yükletilen ve seçimlik ceza içeren yaralama suçunda temel ceza olarak hapis cezasına hükmolunması zorunluluğu gözetilmeyerek, TCK'nın 58/3. maddesine aykırı davranılması,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2013/2171, K. 2014/24044, 7 Temmuz 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama