Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2013/2210 K.2014/18095

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Sanık ... hakkında tehdit suçundan verilen kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre hüküm tarihi itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca katılan ...'in tebliğnameye uygun olarak TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2-Sanık ...’in yaralama ve sanık ...’ün yaralama ve hakaret eylemlerine ilişkin hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Hırsızlık suçundan sabıkası bulunan sanık ... hakkında, CMK’nın 231/5. maddesinin uygulanmamasında yasaya aykırılık görülmemiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Sanıklara yükletilen yaralama ve hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; böylece olaylara ilişkin sorunlarda gerekçenin yeterli bulunduğu;

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezalanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, katılan sanık ...’in ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

3-Sanık ... hakkında tehdit ve yaralamaya teşebbüs suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyize gelince; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

İddianamede, sanık ...’in, elinde tırmık olduğu halde mağdur ...’ü “seni yaşatmayacağım, öldüreceğim” diyerek kovaladığının ileri sürülmesi karşısında; suçun sübutu halinde TCK’nın 106/2-a maddesine uyacağı gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken,yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,