Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2013/22868 K.2014/31477

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler, gerekçe içeriğine göre, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.02.2014 gün ve 4-691/91 sayılı kararına göre, ruhsatsız olarak yapılan bina imar planına uygun hale getirilerek 5237 sayılı TCK'nun 184/5. maddesindeki özel düzenlemeden yararlanma imkanı olduğu halde ruhsat alınmayarak maddedeki özel düzenlemeden yararlanılmaması durumunda 5271 sayılı CMK'nun 231. maddesinde düzenlenmiş olan hükmün açıklanmasının geri bırakılması şartlarının yerine getirilip getirilmediğinin ayrıca değerlendirilmesine gerek bulunmadığından, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının bozma öneren düşüncesine iştirak edilmeyerek yapılan incelemede;

Sanıklara yükletilen imar kirliliğine neden olmaya eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

Sanık H.. Z..'in adli sicil kaydındaki tekerrüre esas alınan doğrudan para cezasından ibaret mahkumiyetin, ceza miktarı itibarıyla 5219 sayılı Kanunla değişik 1412 sayılı CMUK'nın 305. maddesi uyarınca kesin nitelikte olması nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı ve yine 5275 sayılı Kanun'un 108. maddesinde düzenlenen mükerrirlere özgü infaz rejiminin, yalnızca hapis cezalarına ilişkin olduğu,

aynı Kanunun adli para cezalarının infaz yöntemini gösteren 106. maddesinde de mükerrirlerle ilgili bir düzenlemeye yer verilmediğinin anlaşılması ve 5237 Sayılı TCK'nın 50/5. maddesinde asıl mahkumiyetin, bu madde hükümlerine göre çevrilen adli para cezası veya tedbir olduğunun belirtilmesi karşısında, imar kirliliğine neden olma suçundan adli para cezası hükmolunan sanık hakkında TCK'nın 58/6-7. maddelerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,