Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2013/239 K.2014/16150

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunun, sırf bu amaçla ısrarla telefon edilmesi, gürültü yapılması gibi eylemlerle ya da aynı maksatla hukuka aykırı başka bir davranışta bulunulması halinde oluşabilecek olması karşısında, sanığın, olaydan bir ay önce ayrıldığı eski kız arkadaşı olan katılana, 13.12.2010 ila 15.12.2010 tarihleri arasında barışmak amacıyla 4 kez kısa mesaj göndermesinden ibaret eyleminde, atılı suçun ısrar öğesi ile sırf huzur ve sükûnu bozma özel kastının bulunmadığı gözetilmeden, yetersiz gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,

2-Kabule göre de;

a-TCK’nın 123. maddesinde tanımlanan suç için sadece hapis cezası öngörülmesine karşın, doğrudan adli para cezasına hükmolunarak, Anayasanın 38. ve TCK’nın 2/1, maddelerine aykırı davranılması,

b-13.12.2010 ila 15.12.2010 olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 28.12.2010 olarak gösterilmesi,