KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2013/25318 E., 2015/40564 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Aralık 2015
- Tebliğname No
- 4 - 2011/277382
- Mahkemesi
- Çorum(Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 08/04/2011
- Numarası
- 2010/1085 (E) ve 2011/632 (K
- Suçlar
- Yaralama, tehdit
Karar Metni
265 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1-Sanığa yükletilen katılan H.. U..'ya karşı yaralama eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,
Anlaşıldığından sanık F.. U.. ve müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,
2-Sanık hakkında katılanlar H.. U.. ve G.. U..'ya karşı yaralama, katılan H.. U..'ya karşı tehdit suçlarından kurulan hükümlerin temyizinde;
Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanığın atılı suçları kabul etmemesi, katılanlar H.. U.. ve G.. U.. hakkında düzenlenen adli raporlarda darp cebir izi bulunmadığının belirtilmesi ve katılanların, sanığın tehdit ve yaralama eylemlerini gerçekleştirdiğine dair soyut iddiaları dışında sanık hakkında başkaca delil bulunmaması karşısında, katılanların iddialarının savunmaya neden üstün tutulduğu açıklanıp tartışılmadan, yetersiz gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2013/25318, K. 2015/40564, 21 Aralık 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama