Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2013/26406 K.2015/1672

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A- Sanık F.. Ö.. hakkında yaralama suçundan; kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, karar tarihi itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1, geçici 2. ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca katılan H.. Y.. vekilinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

B- Diğer hükümlere yönelik temyize gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1- Sanık C.. Ö.. hakkında, hakaret suçundan verilen beraat hükmü yönünden;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan H.. Y.. vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2- Sanık F.. Ö.. hakkında, katılana yönelik hakaret suçundan verilen beraat hükmüyle ilgili olarak ileri sürülen başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Katılanın ve temyize gelmeyen diğer mağdurların aşamalardaki tutarlı ve birbirini destekleyen beyanları karşısında, bu beyanlara neden itibar edilmediği tartışılıp açıklanmaksızın, salt sanığın inkara dayalı savunmasına dayanılarak, yetersiz ve yerinde görülmeyen gerekçeyle beraat kararı verilmesi,