Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2013/26540 K.2015/37117

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-Sanığın 25/05/2009 tarihli savunmasında “...müşteki bana alacağımı ödedi, şikayetinden vazgeçtiğini biliyorum, şikayetten vazgeçmeyi kabul ediyorum...” şeklinde beyanda bulunması karşısında, sanığa yükletilen hakaret suçunun şikayete tabi suçlardan olması nedeniyle müştekinin yargılama sırasında şikayetten vazgeçip vazgeçmediğine ilişkin beyanı alınmadan sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulması,

2-Sanığın aşamalarda değişmeyen savunmasında “...Müşteki devir karşılığında bana 7 bin TL verecekti, 5 bin TL'sini verdi, 2 bin TL borcu kalmıştı. Ben müştekinin başka şahısların yanında 2 bin TL' yi vermeyeceğini duydum. Bu nedenle aramızda tartıştık...” şeklindeki savunması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre tehdit suçu yönünden TCK’nın 29, hakaret suçu yönünden ise anılan Kanunun 129. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

3-Tekerrür hükümlerinin uygulanması sırasında kanun maddesi gösterilmeyerek CMK’nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

4-TCK'nın 53/l-(c) maddesindeki hak yoksunluğunun sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,