Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2013/28048 K.2015/39901

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-İddianamede sanığın, sadece katılan H.. İ..’e hakaret ettiği belirtilerek dava açılmış olması, gerekçede de sanığın sadece adı geçen katılana hakaret ettiğinin kabul edilmesine karşın, birden fazla kişiye karşı tek fiille hakaret edildiği kabul edilerek hükümle gerekçe arasında çelişkiye düşülüp, CMK’nın 225/1 maddesine aykırı davranılması,

2-Soruşturma aşamasında sanığın, katılanlar H.. İ.., R.. I.. ve R.. U..’u silahla tehdit ettikten sonra, başka bir nedenle mağdur A.. A..’ı “fidanlarını, dozerini, konteynırını yakacağım” diyerek tehdit ettiği iddia edilmiş ise de, mağdur A.. ve H..’in duruşmadaki anlatımlarına göre bahse konu tehdit eyleminin de silahlı tehdit sırasında gerçekleştiği anlaşılmakla; tehdit eylemlerinin bütün olarak TCK’nın 106/2a, 43/2-1 maddesi kapsamında olduğu gözetilmeden mağdur A..’a yönelen tehdit için ayrıca ceza verilmesi,

3-Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının uygulanması zorunluluğu,

4-Kabule göre de; Mağdur A..’a söylenen “fidanlarını, dozerini, konteynırını yakacağım” şeklindeki sözlerin, TCK’nın 106/1 madde ve fıkrasının ikinci cümlesi kapsamında sair tehdit suçunu oluşturacağı düşünülmeden, aynı maddenin birinci cümlesi gereğince mahkumiyet kararı verilmesi,