Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2013/28078 K.2015/39900

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın “ben istersem sen bu dükkanı açamazsın, sana dükkanı açtırmayız, dükkanın camlarını kırarız” demekten ibaret eyleminin, TCK’nın 106/1 madde ve fıkrasının ikinci cümlesinde tanımlanan suçu oluşturacağı gözetilmeden, aynı maddenin birinci fıkrası gereğince mahkumiyet kararı verilmesi,

2-Sanığın savunmasında, katılanın kendisine “buralara takılma” deyip sonrasında da hırsızlıkla suçladığını ileri sürmesi karşısında, savunmada ileri sürülen sözlerin katılan tarafından söylenip söylenmediği tartışılıp, söylenmesi halinde haksız tahrik indirimi uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmemesi,

3-Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının uygulanması zorunluluğu,