Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2013/29217 K.2014/34192

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

1-)Sanık A.. K..'ın yaralamaya teşebbüs eylemine ve yükletilen suça yönelik O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2-)Sanıklar A.. K.. ve İ.. K.. hakkında hakaret suçlarından kurulan hükümlerin temyizine gelince,

Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

a-)TCK'nın 129/3. maddesi ve CMK'nın 223/4. maddesi gereğince hakaretin karşılıklı olması halinde “ceza verilmesine yer olmadığına” şeklinde karar vermek gerekirken "ceza vermekten vazgeçilmesine" şeklinde hüküm kurulması,

b-)Sanıklar hakkında hakaret suçundan TCK'nın 129/3. maddesi uyarınca ceza vermekten vazgeçilmesi halinde, CMK'nın 328/1. maddesindeki düzenleme uyarınca yargılama giderlerinin kamu üzerinde bırakılmayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye aykırı olarak,