Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2013/2991 K.2014/8013

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın, okulda öğrenci olan çocuğunun ayakkabıya ihtiyacı olduğu halde yoksul öğrencilere yardım olarak dağıtılan ayakkabılardan çocuğuna verilmediğini savunması karşısında, okullara hibe amaçlı gelen ayni yardımların öğrencilere dağıtımı konusunda bir yasal mevzuat olup olmadığı, varsa, katılanın mevzuata uygun davranıp davranmadığı ve o tarihte sanığın kızının ayni yardıma ihtiyacı olup olmadığı araştırılarak sonucuna göre sanık hakkında TCK'nın 129. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2-Kabule göre ise; sanığın kişiliği ve duruşmadaki tutum ve davranışları, erteleme hükümleri uygulanırken olumlu değerlendirilmesine karşın, aynı hususlar hükmün açıklanmasının geri bırakılması konusunda olumsuz kabul edilerek CMK'nın 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmek suretiyle çelişkiye düşülmesi,