Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2013/32322 K.2016/631

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Olayın tek görgü tanığı S.. Y..’ın oluşa uygun şekilde aşamalardaki anlatımlarında, sanığa yükletilen ölümle tehdit sözlerinden bahsetmemesine göre, sanığın yaralama kastıyla katılanların üzerine bıçakla yürüdüğünün ve katılan M..’ı bıçağın sapıyla diğer katılanı da sandalye ile vurarak yaraladığının anlaşılması karşısında, her iki mağduru silahla yaralama suçlarından mahkumiyeti yerine silahla tehdit suçundan da hükümlülük kararı verilmesi,

2-Kabule göre de,

a-Olayın çıkış sebebi ve gelişimi değerlendirilerek sonucuna göre sanık hakkında katılanın F..’nin herhangi bir haksız davranışının bulunmaması da gözetilerek haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

b-Yaralama suçlarında TCK’nın 86/3-e maddesiyle artırım yapılmaması,

3-Sanığın tekerrüre esas sabıkası bulunmasına, katılan Faziye’ye yönelik kasten yaralama eyleminden kurulan hükümde TCK’nın 58. maddesinin uygulanmasına karşın, tehdit eyleminden ve katılan Mithat’a yönelik kasten yaralama eyleminden kurulan hükümlerde anılan maddenin uygulanmaması,

4-Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının uygulanması zorunluluğu,