Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2013/3241 K.2013/12939

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A- Müşteki Hazinenin bedelsiz senedi kullanma suçundan; müşteki ...'in ise tefecilik suçundan doğrudan zarar görmedikleri ve Kanun yoluna başvurmak hak ve yetkileri bulunmadığı anlaşıldığından, CMUK'nın 317. maddesi uyarınca müştekiler hazine ve ... vekillerinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEKLERİNİN REDDİNE,

B- Diğer temyizlere gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

1- Katılan ...'in bedelsiz senedi kullanma suçundan verilen beraat kararına ilişkin temyizinde,

Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan ... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2- Tefecilik suçuna ilişkin temyiz incelemesinde başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a- Sanığın katılana borç para verdiği tarihlerin suç tarihi olması karşısında, suç tarihinin kuşkuya yer vermeyecek biçimde saptanarak, sonucuna göre lehe Kanun ile dava zamanaşımı hükümlerinin değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b- 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren ve TCK'nın 7/2 madde ve fıkrası uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası ile CMK'nın 231/5 madde ve fıkrasında öngörülen, hükmolunan cezanın geri bırakılması sınırının iki yıla çıkarılması ve söz konusu 562. maddesinin 2. fıkrası ile de CMK'nın 231/14 madde ve fıkrasındaki, suçun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olması koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılması zorunluluğu,