KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2013/34839 E., 2013/33476 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Aralık 2013
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Hakaret, tehdit, ruhsatsız silah taşıma
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
256 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1-Sanığa yükletilen yasak silah taşıma eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,
Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,
Anlaşıldığından, sanık ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,
2-Hakaret ve tehdit suçlarından verilen hükümlerin temyizine gelince; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
a-)Petkim lojmanları girişinde özel güvenlik görevlisi olan mağdurların, 5188 sayılı Kanunun 23/2. maddesi gereği kamu görevlisi sayılmaları karşısında, sanığın giriş kapısının açılması için silah göstererek tehdit etmek suretiyle gerçekleşen eyleminin görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yerinde olmayan gerekçeyle tehdit suçundan hüküm kurulması,
b-)Sanığın, olay sırasında tartışma yaşadığı mağdur ...’ye karşı hakaret eylemini gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, her iki müştekiye karşı işlediği gerekçesiyle TCK'nın 43/1. maddesiyle artırım yapılarak fazla ceza tayini,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2013/34839, K. 2013/33476, 24 Aralık 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama