KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2013/35202 E., 2014/23037 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Haziran 2014
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Hakaret, suçu ve suçluyu övme
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
263 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1-Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,
Anlaşıldığından sanık ...’ün ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,
2-Suçu ve suçluyu övme suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Sanığın cezaevinde yaşadığı bazı sorunlar üzerine, müdüre hakaret etmesi nedeniyle açılan disiplin soruşturması dolayısıyla, değişik kurumlara ve Cezaevi Disiplin Kurulu’na gönderdiği dilekçelerle TCK’nın 215. maddesinde düzenlenen suçu işlediği gerekçesiyle hakkında dava açılmış ise de; anılan maddede “alenen” kavramına yer verilmesi ve dilekçelerin ilgili makamlara savunma amaçlı verilmesi karşısında, atılı suçun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, beraati yerine yazılı gerekçelerle mahkumiyetine karar verilmesi,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2013/35202, K. 2014/23037, 25 Haziran 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama