KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2013/3843 E., 2014/7073 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Mart 2014
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Hakaret, yaralama, işyeri dokunulmazlığının ihlali
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
305 kelime·2 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Üst Cumhuriyet Savcısının temyiz dilekçesinde, 19.10.2011 tarihli hakim havalesi bulunduğu anlaşılmakla, tebliğnamedeki, Üst Cumhuriyet Savcısının temyiz süresini geçirdiğine ilişkin görüşe itibar edilmemiştir.
1-Hakaret ve yaralama suçlarından;
Kararda öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından,
5320 sayılı Kanunun 8/1, geçici 2. ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca, sanık ..... ve Üst Cumhuriyet Savcısının tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEKLERİNİN REDDİNE,
2-İşyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyize gelince;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Sanığa yükletilen işyeri dokunulmazlığının ihlali eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.
Ancak,
Sanık hakkında, TCK'nın 50/1.f maddesine göre hükmedilen seçenek yaptırımın, Cumhuriyet Savcısının infazını kısıtlar şekilde belirlenmesi,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2013/3843, K. 2014/7073, 4 Mart 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama